Article by: Pornphimol Winyuchakrit (Ph.D.)

ในปัจจุบัน คงไม่มีใครที่ไม่รู้จักโรค “โควิด-19” ซึ่งเป็นโรคระบาดรุนแรงชนิดหนึ่งของโลก การระบาดของโรคนี้เริ่มขึ้นตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 2019 โดยมีการแพร่กระจายเป็นวงกว้างและเพิ่มความรุนแรงมากขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 2020 ทำให้หลายประเทศจำเป็นต้องใช้มาตรการล็อคดาวน์หรือปิดพื้นที่เสี่ยงต่อการแพร่กระจายของเชื้อโรค แน่นอนว่าการดำเนินการดังกล่าวสามารถช่วยลดการระบาดของโรคนี้ได้อย่างมาก แต่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อการหดตัวของเศรษฐกิจในวงกว้างอย่างมากเช่นกัน ไม่เว้นแม้แต่การพัฒนาด้านเทคโนโลยีพลังงานทดแทน

โควิด-19 ส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการลงทุนและการขยายตัวด้านพลังงานทดแทน และเป็นที่แน่นอนว่านั่นย่อมส่งผลต่อความพยายามในอนาคตที่จะดำเนินการ “ควบคุมการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกให้ต่ำกว่า 2 องศาเซลเซียส เมื่อเทียบกับยุคก่อนอุตสาหกรรม” ภายใต้ความตกลงปารีสซึ่งเป็นกฎกติการะหว่างประเทศสำหรับการมีส่วนร่วมในการแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

การดำเนินมาตรการปิดพื้นที่และการเว้นระยะห่างทางสังคมส่งผลกระทบต่อความต้องการเดินทางที่ลดลงโดยเฉพาะการเดินทางทางอากาศ และกิจกรรมทางด้านเศรษฐกิจที่หดตัวลง ทำให้มีการคาดการณ์ว่าความต้องการพลังงานจะลดลงกว่าร้อยละ 6 ในปี ค.ศ. 2020 นอกจากนี้ สำนักงานพลังงานระหว่างประเทศ (International Energy Agency หรือ IEA) ได้คาดการณ์ว่าระดับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของโลกจะลดลงประมาณร้อยละ 8 ในปีนี้ ซึ่งเป็นการลดลงในระดับต่ำที่สุดนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010[1]

การผลิตไฟฟ้าจากพลังงานทดแทนในช่วงไตรมาสแรกของปี ค.ศ. 2020 คิดเป็นสัดส่วนประมาณร้อยละ 28 ของปริมาณไฟฟ้าที่ผลิตได้ทั้งหมดของโลก ซึ่งเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 26 ในช่วงเวลาเดียวกันของปี ค.ศ. 2019 (ดูรูปที่ 1 ประกอบ) IEA คาดการณ์ว่าการเติบโตของพลังงานทดแทนเพื่อผลิตไฟฟ้าจะลดลงในปีนี้ ซึ่งเป็นผลจากการหดตัวของเศรษฐกิจ แต่การขยายตัวของพลังงานทดแทนในระดับโครงการคาดว่าจะเริ่มขึ้นในปีหน้าหรือปี ค.ศ. 2021 โดยที่การลงทุนด้านพลังงานแสงอาทิตย์ในระดับครัวเรือนหรือการติดตั้งบนหลังคาอาจจะเริ่มขึ้นได้ช้ากว่าในกรณีที่ไม่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาล นอกจากนี้การผลิตเชื้อเพลิงชีวภาพในภาคขนส่งถูกคาดการณ์ว่าจะหดตัวลงประมาณร้อยละ 13 ในปีนี้ ในขณะที่การผลิตความร้อนจากพลังงานทดแทนในภาคอุตสาหกรรมก็หดตัวลงเช่นกัน เนื่องจากปริมาณการผลิตที่ลดลง

แม้ว่าการลดกิจกรรมในช่วงเวลาที่เกิดโรคระบาดจะส่งผลต่อปริมาณการใช้พลังงานและการปล่อยก๊าซเรือนกระจกที่ลดลง จนทำให้การลงทุนด้านพลังงานทดแทนหดตัวลงอย่างรวดเร็ว แต่นั่นจะเป็นเพียงการหยุดชะงักไปช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น เนื่องจากราคาของเทคโนโลยีพลังงานทดแทนที่ลดลงอย่างรวดเร็วทำให้สามารถแข่งขันกับราคาของเชื้อเพลิงฟอสซิลได้ ยังคงเป็นแรงขับเคลื่อนที่สำคัญต่อโอกาสในการพัฒนาด้านพลังงานสะอาดของประเทศไทย

[1] International Energy Agency (IEA): CO₂ emissions: Short-term shock does not guarantee sustained decline, IEA, https://www.iea.org/articles/the-impact-of-the-covid-19-crisis-on-clean-energy-progress (2020)

[2] International Energy Agency (IEA): Renewable electricity capacity additions, 2007-2021, updated IEA forecast, IEA, https://www.iea.org/data-and-statistics/charts/renewable-electricity-capacity-additions-2007-2021-updated-iea-forecast (2020)

Article by: Pornphimol Winyuchakrit (Ph.D.)

In the present, all already know the “COVID-19” pandemic, which is one of the world’s severe plagues. This pandemic began in the late 2019, and it has spread widely and intensified since early 2020. Countries have been locked down to limit the risk areas of the spreading. Undoubtedly, the measures can greatly reduce the spread of the pandemic, but it causes broad contraction of not only the economic but also the development of renewable energy (RE) technology.

The COVID-19 pandemic has a huge effect on investment as well as expansion in RE technology. Of course, that will disturb an endeavor in the future to “limit the global average temperature rise below 2 degrees Celsius compared to the pre-industrial level” under the Paris Agreement, which is an international treaty for participation in tackling climate change.

Implementation of area locking down and social distancing leads the declining travel demand, especially for air transport, and shrinking economic activities. It is expected that energy demand will drop by more than 6 percent in 2020. Additionally, the International Energy Agency (IEA) estimates that the GHG emission level will drop approximately by 8 percent this year, which it is the lowest declining since 2010[1].

Share of electricity generation from RE was around 28 percent of the world’s electricity generation in the first quarter of 2020. It increased from 26 percent in the same period of 2019 (see Figure 1). IEA estimates that growth of electricity generation from RE will decline this year, resulted from economic contraction. In addition, biofuel production in the transport sector is expected to decline by about 13 percent this year. Heat production from RE in the industries has also shrunk due to reduction of production volume. However, the expansion of RE projects is expected to begin again in the next year. Solar investments or rooftop installations in households may begin more slowly without any support from the government.

Although reduction in activity during the time of spreading pandemic will result in lower energy consumption and GHG emissions, bringing about shrinking investment in RE rapidly, that will be an interruption for a period of time. Rapidly declining price of RE technology which can compete with the price of fossil still is an important driver of Thailand’s clean energy development opportunities in the next coming year.

[1] International Energy Agency (IEA): CO₂ emissions: Short-term shock does not guarantee sustained decline, IEA, https://www.iea.org/articles/the-impact-of-the-covid-19-crisis-on-clean-energy-progress (2020)

[2] International Energy Agency (IEA): Renewable electricity capacity additions, 2007-2021, updated IEA forecast, IEA, https://www.iea.org/data-and-statistics/charts/renewable-electricity-capacity-additions-2007-2021-updated-iea-forecast (2020)

Article by: Pornphimol Winyuchakrit (Ph.D.)

現在、世界の深刻な疫病の1つである「COVID-19」パンデミックを知らない者はいない。このパンデミックは2019年後半に始まり、2020年初頭から広く拡大し、激化している。拡大のリスク範囲を食止めるために各国はロックダウンを実施している。間違いなく、この措置はパンデミックの拡大を大幅に減らす事ができが、それはまた経済を始め再生可能エネルギー（RE）技術の開発の大幅な縮小を引き起こしている。

COVID-19パンデミックは、RE技術の投資と拡大に多大な影響を及ぼす。この事は当然ながら気候変動への取り組事を目的とした国際条約であるパリ協定での取決め事項である、「世界の平均気温上昇を産業革命以前のレベルと比較して摂氏2度未満に制限する」という将来の努力を妨げる事は間違いないであろう。

エリアロックダウンと社会的距離の実施は、特に航空輸送業は旅行需要の減少に見まわれ経済活動の縮小につながる。2020年にはエネルギー需要が6％以上減少すると予想されている。更に、国際エネルギー機関（IEA）は、GHG排出レベルが今年は約8％減少すると予測している。これは、2010年以来の最低の減少である。

REからの発電のシェアは、2020年の第1四半期の世界の発電量の約28％であった。2019年同時期比で26％から増加した（図1を参照）。IEAは、REからの発電量の伸びは、経済の縮小により今年は低下すると予測している。更に運輸部門のバイオ燃料生産は今年約13パーセント減少すると予想されている。産業におけるREからの熱生産も、生産量の減少により縮小した。但し、REプロジェクトの拡大は来年から再開される予定だ。太陽光発電への投資や家庭への屋上設置は、政府の支援がなければその開始は遅れるであろう。

パンデミックが蔓延している時期に活動が減少すればエネルギー消費量とGHG排出量が減少し、REへの投資が急速に減少するが、それは一過性であろう。化石源の価格と競争出来うるRE技術価格の急激な下落は、今後のタイのクリーンエネルギー開発の機会の重要な推進力となる。

[1] International Energy Agency (IEA): CO₂ emissions: Short-term shock does not guarantee sustained decline, IEA, https://www.iea.org/articles/the-impact-of-the-covid-19-crisis-on-clean-energy-progress (2020)

[2] International Energy Agency (IEA): Renewable electricity capacity additions, 2007-2021, updated IEA forecast, IEA, https://www.iea.org/data-and-statistics/charts/renewable-electricity-capacity-additions-2007-2021-updated-iea-forecast (2020)